vrijdag 23 februari 2018

De vrolijke voorkant

Als het om Suske en Wiske gaat beschouw ik mijzelf niet als een puritein: het hindert me niet als Wiske een staartje in haar nek draagt of tietjes heeft, of Suske een hoodie draagt met sportschoenen en of Lambik en Jerom eindelijk uit de kast komen. Er is wel één ding dat ik de laatste jaren uitermate slecht heb kunnen verteren: het overboord gooien van de aloude rode cover, die er voor mij in hoge mate toe heeft bijgedragen heeft dat de stripreeks zo'n onverwoestbaar merk was. Als de covers niet rood meer zijn, hoef ik ze ook eigenlijk niet meer in de boekenkast. En dan maak ik met veel plezier nog een eigen hommage aan die aloude vormgeving... 



zondag 7 januari 2018

Facehugger

Je bent een geek of je bent het niet... Ik mag dan cartoonist zijn van een respectabel archeologisch tijdschrift, van tijd tot tijd moet ik er even een nerd-referentie in kwijt. Ik verwacht niet dat veel lezers vertrouwd zijn met de Alien-cyclus en dus de dramatische ironie van dit plaatje doorhebben, maar mij heeft het in elk geval lol bezorgd om het te maken... 

zondag 15 oktober 2017

Dag huis...

Verhuizen doen we niet vaak, dus als het voorkomt, moet er goed uitgepakt worden met de verhuiskaart. Zeker als je vanuit een modern gebouw uit begin deze eeuw verhuist naar een gebouw dat ruim veertig jaar eerder het toppunt van modern was. Een uitstekende gelegenheid dus om beide gebouwen in één plaatje te verenigen. En vooruit, als we toch bezig zijn, laten we dan ook nog maar eens een oude speelkaart van stal halen...





maandag 21 augustus 2017

Oud zeer...

Soms kom je nog eens iets tegen in de archieven. We schrijven het einde van de vorige eeuw, en ik mocht meewerken aan een collectieve uitgave met strips van aanstormende talenten. Het thema, hoe een ongelukkige jeugd een artistieke goudmijn kan zijn, paste mij wonderwel. Ik haalde alles uit de kast, niet alleen grafisch, maar bovenal ook wat betreft frustraties van vroeger, geschoven in de schoenen van mijn favoriete alter ego, de dichter. Eigenlijk had ik materie voor vier bladzijden, maar zoveel tijd had ik niet, dus heb ik het gecomprimeerd naar drie. Toen ik later met mijn stoute schoenen in de TGV naar Angoulême op Joost Swarte was afgestapt (Fay Lovsky keek mee over de rugleuning van de stoel voor ons), bevestigde hij ook dat een verhaal er vaak beter van wordt als je het een pagina korter maakt dan je van plan was. Het was hoe dan ook goed toeven, die drie pagina's lang wentelend in nauwelijks versneden kinder- en puberleed. De liefhebber kan nog zoeken naar de verwijzingen naar werk van beroemde dichters. 




donderdag 17 augustus 2017

House with a view...

Op een laatste avond van de vakantie, wat beter te doen dan in de schemering plaats te nemen en het magistrale uitzicht te schetsen, terwijl de avond langzaam valt, die de details steeds meer aan het oog onttrekt? Een uitzicht tekenen met alleen bomen, struiken en heuvels bleek nog best een uitdaging, want hoe maak je het verschil tussen bomen onderling, gekapte stukken en groene grasweiden, in wat de Fransen zouden noemen verscheidene 'déclinaisons de vert'? Het was een feestdag in Frankrijk, van achter de heuvels weerklonk zacht de muziek uit het nabijgelegen stadje (covers van France Gall en Michel Berger), terwijl vlak boven me de vleermuizen driftig langsschoten. De vliegende vorm in de lucht is dus geen diepzinnige toespeling naar Maria Hemelvaart, maar een poging die snelle vluchten ook te vangen in mijn tekening. 


zaterdag 15 juli 2017

De zaak Zonnebloem

Ik las ergens dat wij in de Waddenzee het grootste scheepskerkhof van Europa hebben en dat er beroep wordt gedaan op vrijwilligers om te helpen met het in kaart brengen ervan. Als ik zo'n gegeven wil misbruiken voor een cartoon, grijp ik al snel terug op mijn stripachtergrond. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik van oudsher helemaal niet zo'n fervente Kuifje-lezer ben. Maar dat kan nog veranderen. Zeker sinds mijn zoon de bibliotheek leegrooft om stelselmatig alle Kuifjes te lezen. Het spreekt voor zich dat het origineel van deze tekening dan ook op het magneetbord van zijn slaapkamer is beland. 


donderdag 6 juli 2017

Churchyard

"Through the churchyard I wandered / Sat for a spell there and I pondered"... Deze zinnen van grote held Nick Cave kabbelden door mijn hoofd bij het maken van deze tekening. Al zat ik er langer dan "a spell", het bleek frustrerend lastig om dit op zich eenvoudige kerkje goed te tekenen, tijdens mijn wandeling na het avondeten in het dorpje Magor in Zuid-Wales. Uiteindelijk zijn de schots en scheve grafstenen grotendeels van het blad afgevallen. Maar het was goed toeven daar, onder een boom in het avondlicht, temidden van deze onmiskenbare Britse landelijkheid.