maandag 16 januari 2017

Baudelaire...

Dit jaar is het 160 jaar geleden dat Les Fleurs du Mal verscheen. 1857, zo'n jaartal dat niet uit mijn kop te slaan is. Maar het is ook twintig jaar geleden dat ik mijn scriptie schreef, over Charles Baudelaire en Arthur Rimbaud. Een scriptie is denk ik voor velen een ongevraagde bezoeking omringd door angst, bloed, zweet en tranen, maar ik herinner het me als een bevoorrechte periode waarin ik de hele dag niets anders deed dan me dompelen in prachtige poëzie. Tegenwoordig kom ik niet verder dan af en toe een gedicht lezen uit Les Fleurs du Mal, maar het bleek een goede beslissing om het als pdf standaard op mijn telefoon te zetten. Hierbij wat 'fan art' van de immer gezellige tronie van le grand Charles... 


vrijdag 28 oktober 2016

Panthéon

Ik vind daken in Parijs uitermate fascinerend. Ik kan lang staren naar de wirwar van schoorstenen, antennes en dakkapellen, die een stad op zich vormen. Een prachtig contrast met de strakke, strenge architectuur van het Panthéon, vooral als je beide voorhanden hebt als uitzicht vanuit je hotelkamer op de zesde etage. 


woensdag 12 oktober 2016

Het is weer voorbij, die mooie zomer...

Het is alom bekend: de zomer is voorbij als de ijssalons sluiten. Dat zal niet lang meer duren. Nog even tijd voor een korte hommage aan de zomer... 


zondag 4 september 2016

Paris Luxembourg

Als ik dan toch bezig ben, en wat tijd vrij heb in Parijs, dan meteen maar aan de bak met een van mijn favoriete plekjes aldaar - en een moeilijk gebouw. Veel details, pilaren, vensters, ornementen, dan komt het er meer dan ooit op aan om dan selectief te zijn wat je wel en vooral niet tekent. Niet mijn sterkste kant... Met als bijkomende uitdaging de parkwachter die me (nochtans beleefd) sommeerde mijn stoel terug te zetten waar hij vandaan kwam, dus de tekening noodzakelijkerwijs afgemaakt met de voetjes in het water... 


Bij terugkomst na een knus diner in een klein Parijs' restaurantje ook nog een gooi gedaan naar het curieuze uitzicht vanaf de vijfde verdieping: van de classicistische grandeur van Parijs naar de willekeurige waanzin van dakkapellen, schoorstenen en antennes. De avond viel, dus het was een creatieve race tegen de klok, met een uitzicht dat elke minuut iets minder zichtbaar werd...


dinsdag 23 augustus 2016

Carnet de vacances

Om mijn recente ambitie als Moleskine-toerist kracht bij te zetten heb ik tijdens de vakantie ook maar af en toe de pen ter hand genomen. Wederom kan tekenen erg leerzaam zijn, ook bij een plek waar je al tien jaar op gezette tijden komt. Hoe goed ken je het werkelijk? Voor de overzichtstekening had ik in elk geval een tweede poging nodig... 


En wat te doen als de regen met bakken uit de hemel komt? Raam open, stoeltje erin, Moleskine erop en tekenen maar. Fragment of a rainy day... 


zaterdag 30 juli 2016

Vade retro, Pokémon!

Een huis is nooit helemaal vrij van ongedierte. Dat er in het onze het een en ander rondwaarde, was me wel bekend: van tijd tot tijd verpletter ik een zilvervisje, zet ik een spin buiten of klap ik in de handen achter een fruitvliegje aan. Maar onlangs toonde mijn nichtje met behulp van een smartphone dat er nog ander gespuis huishoudt onder ons dak, waar ik geen weet van had: er bleek een Pokémon bij ons op de salontafel te zitten, doodgemoedereerd, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Gelukkig bleek zij een vaardig Pokémon-verdelger en wist het beest behendig in een bal te slingeren en te verwijderen. Een pak van mijn hart... 


donderdag 23 juni 2016

Carnet de voyage

Laatst las ik ergens dat in deze tijd van snelle kiekjes op Facebook eigenlijk niemand meer echt registreert wat hij/zij gezien heeft, zeker niet als er een foto van is genomen. De beste manier om goed te kijken is tekenen. Een open deur, maar ik heb het ter harte genomen. Ik ben nooit een fervente reistekenaar geweest, maar heb de laatste tijd wel steevast een Moleskine bij me. En ja, als op een zomerse ochtend de zon weldadig schijnt op het balkonnetje van je kamer op de zesde verdieping van het Majestic Plaza, dan is het eigenlijk zonde om er niet even goed voor te gaan zitten. Deze kerk is bij lange na niet het meest indrukwekkende gebouw van Praag, maar was een goed object om na te krabbelen. Al was het maar om te herinneren waar het met tekenen voornamelijk om draait: goed kijken.